,,Wyjątkowi” Meg Wolitzer

Lucyna leśniowska

Historia ,,Wyjątkowych”, zaczyna się w latach siedemdziesiątych, kiedy do Ducha Lasów przyjeżdża artystycznie uzdolniona młodzież. Pochodzą z różnych środowisk, ale łączy ich przekonanie, że pewnego dnia dokonają wielkich rzeczy. Julie (nazwana przez nowych przyjaciół Jules) i Ash chcą zostać aktorkami, Cathy marzy o karierze tancerki, Ethan świetnie rysuje i jest geniuszem animacji, Johan – syn znanej folkowej piosenkarki, znakomicie gra na gitarze, Goodman interesuje się architekturą.
Jules od samego początku urzeczona pewnością siebie nowych przyjaciół, bezkrytycznie przyjmuje ich podejście do życia i chce być taka jak nowo poznani ludzie.
,,Wszyscy na tym obozie byli rzekomo utalentowani artystyczne, ale oni, z tego co wiedziała, stanowili małe, gorące jądro tego miejsca. Nigdy dotąd nie spotkała podobnego do nich. Byli wyjątkowi nie tylko w porównaniu z mieszkańcami Underhill, przedmieścia Nowego Jorku, gdzie Julie żyła od urodzenia, ale także w porównaniu, z tym, co było wszędzie indziej, w świecie, a co teraz wydawało się odpychające, nikczemne i wstrętne.
Meg Wolitzer poświęca Jules najwięcej uwagi, co może rozczarowywać czytelników, którzy są ciekawi szczegółów z życia pozostałych bohaterów i to, w dużej mierze, dzięki niej poznajemy skomplikowany kalejdoskop uczuć, począwszy od oddanej miłości, na zazdrości kończąc. Akceptacja życia, takim jakie jest, bywa bolesna, bo czasami nijak się ma do naszych wyobrażeń. Dorosłość zrzuca klapki z oczu, przekonuje nas, że – w dużej mierze – rządzi nią łut szczęścia, że umiejętności i rzekomy talent, jest jedynie olejną kroplą ułatwiającą pracę skomplikowanej maszyny sukcesu.
,,Przychodzimy tu, na tę ziemię, tylko raz. I wszyscy myślą, że ich celem jest odnaleźć swoją pasję. Ale może też naszym celem jest odnaleźć coś, czego potrzebują inni.” Takie słowa powie do Jules nauczycielka aktorstwa. Na co, w rozmowie z Ash, Jules odpowie:
,,(..)Nikt ci nie powie, jak długo masz coś robić, zanim zrezygnujesz na zawsze. Nie chcesz czekać, aż będziesz tak stary, że nikt cię nie zatrudni w żadnej innej branży.
Ta historia obejmuje, niemalże, czterdzieści lat szóstki przyjaciół, których podejście do życia zmienia się wraz z upływem czasu. Próbują zrozumieć siebie oraz ludzi, którymi się otaczają. Uczą się czym jest prawdziwa miłość i jak odróżnić ją od zauroczenia, czy ślepego zaufania. A czym jest miłość bez zazdrości? A może czym jest miłość bez próby panowania nad zazdrością? Czym jest życie bez zaufania i jak radzić sobie z jego brakiem?
Myślę, że Meg Wolitzer udało się wykreować barwne postacie i żywo opisać to, czego czasem boimy się przyznać przed samymi sobą. Udowadnia, że przyjaźń będzie nierozerwalna tylko wtedy, kiedy pozwolimy jej ewoluować i umiejętnie ukryć zazdrość, która obezwładnia nasze racjonalne myślenie i tłumi prawdziwe uczucia.
Życie okazuje się dużo łatwiejsze, kiedy ma się przy sobie przyjaciół (o czym z biegiem lat przekonują się bohaterowie). Dlatego kiedy Jules zastanawia się nad słusznością podjętej decyzji: ,,A co by było gdyby odpowiedziała ,,nie”? (…) Co by było, gdyby nie przyjęła tego rzuconego mimochodem zaproszenia i zajęła się własnym życiem, ciężko stąpając jak pijak, ślepiec, idiota, ktoś, kto uważa, że mała paczuszka szczęścia, którą niesie, w zupełności mu wystarczy.” W pewnym momencie życia odpowie refleksją: ,,I czy nie zawsze tak było – części ciała nie zawsze układały się tak, jak byś chciał, zawsze trochę krzywo, jakby świat był animowaną sekwencją tęsknoty i zazdrości, i nienawiści do samego siebie, i wspaniałomyślności, i przegranej, i wygranej – dziwna, niekończąca się pętla kreskówki, której nie mogłeś przestać oglądać, bo mimo wszystko, co już wiedziałeś, wciąż była ciekawa.
,,Wyjątkowych” szczerze polecam, nawet jeśli ta powieść nie jest doskonała, to z pewnością oryginalna narracja i ciekawa historia, rekompensują wszelkie braki.

Źródło cytatów: Meg Wolitzer, Wyjątkowi, tłum. Wiesław Marcysiak, Wydawnictwo W. A. B., Warszawa, 2016.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Translate »